ما قصد داشتیم از جاده چالوس به سمت چالوس عزیزمان عظیمت کنیم که سنگها و سازندهای جاده همکاری کردند و بهمن هم با خانواده برای تفریح آمد وسط جاده و متاسفانه یکمی تند آمد گویا بهمن و ملت مدفون شدند و به دار فانی شتافتند...حالا ما فردا میخواهیم از جاده هراز بیائیم،اگر فردا صدای انفجار شنیدید اصلا وحشت نکنید زیرا بدین علت که دماوند فوران کرده است...البته از ذوق دیدار یک عدد زمین شناس!!!
امروز خواهر ما را از طرف مدرسه به مشهد بردند برای زیارت،این عزیزان مشتاق زیارت چیزهای فراوانی با خود همراه برده بودند که عده ای از آنها بسیار ضروری و لازم است،مثلا سشوار،ضبط صوت،عطر،اسپری خوشبو کننده هوا،دو کیلو و نیم تخمه فقط برای مسیر رفت،یک عالمه و خرده ای چیپس و لباس مهمانی!!!
این عزیزان مسلما برای زیارت خواهند رفت...به آنها خیلی خوش میگذرد حتما در زیارت کردن حرم و من اطمینان دارم اینها را بزور از پنجره فولادی جدایش خواهند کرد!!!
این ترم،آخرین ترمی محسوب میشود که ما در چالوس خواهیم بود،برای ترم تابستان که فقط 8واحد ناقابل ما مانده به تهران خواهیم آمد چون دیگر کم کم دارد حالمان از چالوس و جاده کندوان بالا میاید!!!
چالوس خاطرات شیرین و تلخ زیادی برای ما داشت،دوستانی یافتیم و دوستانی از دست دادیم،تاسف برانگیز ولی اجتناب ناپذیر بود...چالوس خانه دوم من بود و هست،برای همیشه،هرچقدر هم موقع بارانهایش حرص بخورم و فحش بدهم بازهم به عنوان خانه دومم دوستش دارم،دکتر کریمی برو حذف کن!!!

"جاده کندوان تا اطلاع ثانوی بعلت خطر ریزش بهمن مسدود است..."

امروز وقتی پدرم اینرا بمن گفت اصلا فکر نمیکردم وضعیت اینقدر وخیم باشد...

صبح طبق معمول لوازمم را جمع کردم و همراه پدرم به سمت چالوس حرکت کردیم تا برای حذف و اضافه و کلاسهای این هفته به موقع برسیم...وقتی به میدان امیرکبیر چالوس رسیدیم با صفی از ماشینها که بصورت چهار لاینه ایستاده بودند مواجه شدیم،پدرم گفت شلوغی بعلت اعلام 100 لیتر بنزین شب عید است و مردم دارند به مسافرت میروند...ولی عجیب اینجا بود که هیچکس نمیتوانست حرکت کند،یعنی ماشینهای پلیس راه را بسته بودند،پدرم گفت احتمالا چون جاده شلوغ است ماشینها بصورت نوبتی و زمانی حرکت میکنند و بعد پیاده شد تا از پلیسی که ایستاده بود در مورد شلوغی سئوال کند...من در ماشین تنها نشسته بودم که دونفر از کنارم رد شدند و جسته گریخته چیزهایی در مورد بهمن و شدت آن شنیدم ولی با خودم گفتم حتما بعلت اینکه گفته اند خطر رانش بهمن وجود دارد این شایعات دوباره سر زبانها افتاده ولی وقتی پدرم برگشت فهمیدم شایعه نبوده...طبق گفته پلیسی که پدرم با او صحبت کرده بود هفت الی هشت نفر بر اثر ریزش بهمن بسیار سنگینی در نزدیکی تونل کندوان به اعماق دره کندوان سقوط کرده و فوت کرده اند،شدت بهمن به حدی است که توانایی بیرون کشیدن اجساد کشته شدگان را مختل کرده و جاده سه روز است که بسته است...دوستانی که در جاده چالوس بصورت مستمر رفت و آمد دارند میدانند جاده چالوس جاده نرمالی نیست،یکدفعه از ناکجا آبادش چنان بهمنی میاید که آدم نمیداند وسط تابستان الان بهمن اینجا چکار میکرده؟یا در اوج گرما تگرگ میاید در آسارا...یک لحظه با خودم فکر کردم اگر 100لیتر بنزین اعلام نشده بود،اگر مردم مشتاق دیدن درخت و دریا برای تعطیلاتی یکروزه به امید بنزین به مسافرت نمیرفتند...شاید الان آن 8نفر زنده بودند...آخر بنزین عید چه ربطی به الان دارد؟!
ما دوباره برگشتیم خانه تا روز دوشنبه از جاده هراز برویم...ما برگشتیم خانه...ولی من نمیتوانم آن افرادی که در اوج خوشی زیر خروارها برف و سنگ رفته اند و دیگر نمیتوانند به خانه بازگردند را فراموش کنم،شاید آنها هم دانشجویانی مثل من بودند که به دانشگاه برمیگشتند...شاید مسافرانی بودند که میخواستند خستگی یک ماه کار کردن را یکروزه بدر کنند...شاید کسانی چشم انتظار بازگشت آنها هستند،دوستان یا خانواده شان...این خیلی دردناک است که جاده خطرناکی مثل چالوس هیچ امکاناتی برای جلوگیری از این فجایع را ندارد...وقتی زلزله کجور خیلی ها را در همین جاده کشت دولت بدین فکر افتاد که جاده را تعمیر و بازسازی کند،ولی چه تعمیری که کنار گذر سد سیاه بیشه هر چند وقت یکبار یکدفعه میرود پائین؟چه تعمیراتی وقتی دیواره حائل همین کنار گذر سالهاست هنوز خشک نشده چون بتون ریزی اش را در زمستانها انجام میدهند؟چه تعمیراتی وقتی آن حجم عظیم سنگ در هزارچم چند نفر را کشت و هنوز سنگ میاید؟چه تعمیراتی وقتی یک بهمن گیر درست حسابی در طول جاده نیست آنهم جاده ای که بهمنش در زمستان دره را پر میکند؟بهمنی که سنگهای فوق عظیمی را پائین میاورد؟چندین نفر باید کشته شوند تا روزی جاده چالوس به تجهیزات ایمنی مجهز شود؟زدن یک بهمن گیر در مجاورت تونل چقدر کار دارد؟چقدر هزینه برمیدارد؟یعنی جان انسانها به اندازه یک بهمن گیر اهمیت ندارد؟!
جاده چالوس زیباست...مناظر فوق العاده زیبایی دارد...مناظری که افراد زیادی را به سوی مرگ سوق داده است...حجم عظیمی از مسافران هر ساله و هرروزه این جاده را طی میکنند تا از دیدن درخت و جنگل و دریا،بجای ساختمانهای بی شکل و مسخره لذت ببرند...عده ای از آنها در راه تصادف میکنند، به دره سقوط میکنند،زیر خروارها سنگ میروند،زیر بهمن میروند...یا در دریا غرق میشوند...واقعا لذت بردن از زندگی یعنی این؟یعنی مردن در راه لذت بردن؟!

اینجا تهران است،صدای توفان اسکندر را میشنوید!!!
تهران دو روز است بصورت خستگی ناپذیری توفانیده شده است،ما به عنوان یک زمین شناس خبره در امر زمین و هوا و اینا نام این توفان خفن را اسکندر نهادیم...اسکندر اینقدر سریع میوزید امروز ظهر که جماعت تهرانیهای ندید بدید توفان ندیده پشت پنجره ها جمع شده بودند و انسانهایی که توسط باد برده میشدند را تماشا میکردند و کف میکردند!!!
اسکندر الان هم میوزد البته بصورت لحظه ای و غافلگیر کننده و ملت تهرانی از دیدن باد و توفان کف کرده اند،احتمالا اگر یکی از توفانهای عزیز و دوست داشتنی شمال اینجا بوزد اینها با توفان عکس یادگاری هم میگیرند!!!
ما بالاخره روز جمعه برای شروع ترمی جدید به دانشگاه خواهیم رفت...البته اول به چالوس میرویم بعدش روز شنبه میرویم دانشگاه و ما هرروز کلاس داریم و روزهای جمعه نیز احتمالا فیلدهای صحرائی بوقوع خواهد پیوست و کلیه عزیزانی که این ترم صحرائی برداشته بودند نیز دوباره با ما هستند چون هوای ترم قبل بصورت خوبی افتضاح بود!!!
ما سرما خورده ایم...ما امسال اینقدر سرما خوردیم پنی سیلین زدیم جبران چندین سال متوالی پنی سیلین نزدن ما بصورت وحشتناکی جبران شد،دکتری که سرکوچه ما است خیلی شادمان است و همشهری ما در چالوس است وی علاقه وافری به پنی سیلین دارد...ما بدبختیم!!!
ما فردا به مقصد چالوس روانه خواهیم شد تا در روز انتخاب واحد در خدمت برادران کامپیوتر و مالی محترم باشیم و خوش بگذرانیم،اصولا روزهای انتخاب واحد و حذف و اضافه بصورت وحشتناکی خوش میگذرد،دقیقا یک شهربازی کلاس بالا را متصور شوید!!!
این چندروزه جاده بصورت خستگی ناپذیری بسته بود،حالا چرا بسته بود؟برادر بهمن و رفقا پارتی برگزار کرده بودند شدیدا وسیعا و حالا ما فردا دعوتیم برویم بهمن پارتی...چه حالی بدهد با سنگ و کلوخ وصخره!!!