دیشب،مراسم خداحافظی با مرجانهای خلیج فارس بود در نت...از وقتی فهمیدیم پسماندهای نفتی وارد آب شده است،غمی بزرگ در دلمان احساس کردیم چون میدانستیم مرجانها چقدر به آب پاک احتیاج دارند،چون میدانیم چقدر از مرجانها،همینکه یک قطره ازاین سموم را احساس کردند در دم خفه شدند.
بعداز این فاجعه زیست محیطی،احتمالا دیگر هرگز شاهد رشد مرجانها در آبهای ناحیه آلوده شده نخواهیم بود...مرجانها برای همیشه آن محیط را ترک کرده اند...ما باعث مرگ مرجانهای خلیج فارس شده ایم!!!
خانم محیط زیست برمیگردد میگوید آب دریا تمیزشده..خیلی عذر میخواهم مگر درمورد آب تشت رخت داریم صحبت میکنیم که خیلی راحت میگویی تمیزشده بعد تصویر آبهای آلوده وسواحل نفتی رانشان میدهید؟با پودر دریا تمیزش کردید یا با سفید کننده رخشا؟!
حالا درمورد ایجاد پالایشگاه درست کنار دریا نمیتوان چیزی گفت،ذخیره اینطور بوده ولی عبور لوله حاوی پسماند آنهم درست از کنار دریا دیگر خیلی شاهکاراست...کدام پیمانکاری این پروژه رابر عهده داشته؟کدام احمقی به این پیمانکار مجوز داده؟

در ابتدا بخودم تبریک میگویم بخاطر گرفتن نمره بالا از درس ارزشی زمین شناسی ایران-17گرفتم-ومشروط نشدن بواسطه افتادن دودرس مجددا ارزشی زمین شناسی اقتصادی و آبهای زیرزمینی که روی هم هفت واحدگشت!!!
البته،لازم به ذکراست که زمین شناسی ایران نمره من جزو نمرات برتر کلاس-نمره سوم کلاس- بوده است!!!
برای حل معذل 7واحد افتاده دوصفحه نامه برای جناب دکتر نوشتیم که فعلا منتظر جوابیه ازطرف آن والامقام هستیم!
************
وقتی ساعت 4صبح ازخواب نازبرخواستیم...اندکی درغور تفکرفرورفتیم که کدام (...) درمورد دانشگاه چنین گفت؟!
"وقتی میروی دانشگاه،دیگرنه درس میخوانی ونه کاری میکنی...صبح تاشب خواب هستی ویابرای خودت میچرخی!!!"
بعدکه دیدم یادم نمیاید رفتم صبحانه خوردم وزنگ زدم آژانس بیاید ماراببرد دانشگاه...آقای محترم آژانسی خواب بود واحتمالا درخواب آمده دنبال ماچون وی تانیم ساعت بعدنیامد...بعدمارفتیم خود آژانس ویک دعوای مفصل راه انداخیتم وخیلی حال میدهد دعوا اول صبح ووقتی رسیدیم جلوی دانشگاه فهمیدیم ساعت این فیلدمسخره کمی دیرتراست!!!
بالاخره استاد خودش آمد و استاد باماشین آمد وخیلی از ملت زمین شناس بشدت تمایل داشتند سوار ماشین استاد شوندکه این افتخار به مامان بزرگ کلاس موکول شد!!! ~.~
هوای آنروز بصورت وحشتناکی وحشتناک بود...مه غلیظ وباران شدید ورانش زمین وخلاصه زمین برای روز آخر فیلد ایران ما سنگ تمام گذاشته بود،استاد ما،درکمال آرامش در رستوران آبی صبحانه اش راخورد،به آن بانوان محترمه بشدت خیره شد،به همه مایکی یک لبخند پرتاب نمود وبه سمت دیزین راه افتاد!!!
(خبر فوری:برادران خالقیان وفرجی خواب مانده بودند...اینقدر ناراحت شدیم ما!!! D:)
مینی بوس حامل ما همان ماشین منکراتی وبیناموسی روزهای قبل بود...برادران بامابودندوچه بهترکه خواهران نبودند...البته در قحطی زده بودن برادران هیچ شکی نیست ولی حداقل برادران جلوی چشم ما زیرآبمان رامیزنند،خواهران عزیز همکلاسی هم جلوی چشم وهم پشت سرمیزنند،خواهران اصولا میزنند!!!
بالاخره مابه دیزین رسیدیم ووحشت کردیم-توضیح:چه برادر چه خواهر،همه در اتوبوس ما ازچالوس تا دیزین خواب بودند-چون استاد میخواستند از راه خاکی دیزین به شمشک بروند...راننده عزیز مینی بوس ما دراین راه وحشتناک بایک ماکسیمای محترم کورس گذاشت وکم مانده بود وی-ماکسیما-رابه دره پرتاب کنند،نتیجه،دعوای بامزه ای بود که نوک قله بین راننده ماکسیما وراننده مینی بوس ماروی داد!!!
بالاخره مابه شمشک رسیدیم...ملت پیاده شدند وباچکش به کوه ودشت حمله کردند وتاتوانستند انواع فسیل صدف ومرجان راجمع کردند-توضیح:بلاتریکس عزیزم اینها اسم دختر نیست اسم جانورهای دریایی است!!!-و تمام میوه های داخل آن باغ را خوردند وآقای باغدار با سگش آمد ووقتی دید مادستمان سنگ وچکش است بیچاره ترسید رفت وماهمه گیلاسها وآلوچه هاراخوردیم نوش جانمان!!!
سپس آنگاه هنگام ناهار گشت...همه غذاهای دانشجویی خودراآورده بودند واستاد وسط کوهستان هوس پیتزا فرمودند...وی سوار ماشینش شد ورفت ناهار میل فرمورد وآمد والهی فرجی وخالقیان راگرگ بخورد که همراه وی رفتند-پس چی؟واقعا فکرکرده ایدماازدست این دونوع اپیدمی آسایش داریم؟!دنبالمان آمدند-و بعد ما راه افتادیم به سمت فشم...ماخیلی سازندهای فراوان دیدیم درراه که الان یادم نمیاید ولی مهم بودند!!!
سرانجام فیلدبه پایان رسید،عده ای از عزیزان تهرانی چتردکترشدند وبه تهران بازگشتند...مافردای آنروز به تهران بازگشتیم...درحالی که خبردارشده بودیم که اقتصادی افتاده ایم...حال باید گزارش کاراین عملیاتهای ارزشی را تقدیم استاد کنیم...مامان!!!!(اشک و آه و فقان و گریه)