شايد فكركنيد كارساده اي بود...ولي باور كنيد هيچ كاري سختترازاينكار نيست...سالها وقت برد تا من توانستم شخصيت جديدم را ثابت كنم...ولي هنوز شبهايي كه كمي عصباني يا ناراحتم سياهپوش ميشوم وگاهي اختيارخودم راازدست ميدهم وگريه ميكنم...چيزي كه در آموزه هاي من جزو گناهان طبقه بندي شده بود ومن بهمين خاطر دوسال گريه نكردم...درد كشيدم ورنج كشيدم ولي حتي يك قطره اشك نريختم...ولي كم كم عادت كردم...شايد قريب به ۳سال باشد شبها خواب خوب نديده ام...يا كابوس ميبينم ويا خواب داستانهايم راويا گاهي خواب دنيايي شيطاني كه به آن كاملا اعتقاد دارم...سالهاست خواب راحتي نداشتم چون نتوانستم بااين مساله كناربيايم كه خانواده ام خواهرم راازمن بيشتردوست دارند...بچه لوس وننري كه نه درس ميخواند ونه كار مثبتي انجام ميدهد...فقط ميخورد وميخوابد وغرميزند...همين!!!
وقتي من دبيرستان بودم در تيم بسكتبال مدرسه بودم،جزو نفرات انتخابي...مدرسه ما فقط دو توپ داشت وبراي همين اعضا موظف بودند باخودشان توپ بياورند...آن موقع توپ بسكتبال چيني تازه به بازارآمده بود وفقط ۲هزارتومان بود...نه پدرم ونه مادرم براي من توپ نخريدند نتيجه اين شد كه منراازتيم انداختند بيرون چون موقع تمرين توپ نداشتم...خيلي برايم سخت بود ولي تحمل كردم،يكروز خواهرم ميلش كشيد بسكتبال بازي كند...فردا صبح خانم با توپي كه پدرم برايش خريده بود رفت بسكتبال بازي كرد وتمام شد...توپ الان پنچر افتاده گوشه اتاق

سالهاي سال آرزو داشتم اسكيت داشته باشم ولي والدين محترم بنده اول پول وبعدا ناامن بودن اسكيت رابهانه كردند وبرايم نخريدند ولي چون خواهرم خوشش آمده بود برايش خريدند

حالا شايد فكرميكند خواهرمن درسش بهتراست ومن چرت ميگويم ولي خداشاهد است ترم پيش اجتماعي شد۵،رياضي راهم بامعلمي ساعت ۱۲ تومن در لبه مرز بسرميبرد وبه هيچ عنوان درس نميخواند...فردا امتحان ادبيات دارد وازصبح ولگشته والان دارد تن تن ميخواند!!!
آينده...گاهي به آينده فكرميكنم...اين زندگي خيلي چرت است!!!

سيناي عزيزمن،درزندگي همه ما مشكلاتي وجود دارد...مشكلاتي كه گاه فكرميكنيم هيچ راه حلي براي آن وجود ندارد وآرزو ميكنيم اي كاش ميمرديم ومثلا چنين چيزي برايمان پيش نميامد ولي عزيزدلم اين فكراشتباه است.

درزندگي همه ما لحظات سخت بسياري وجود دارد كه به تنهايي نميتوانيم حلش كنيم وبه يك دوست احتياج پيداميكنيم،كسي كه بتوانيم حرفهايمان رابااو درميان بگذاريم واندكي از فشار رواني خودمان كم كنيم،كسي كه به عنوان دوست به او اعتماد داريم وكسي كه ميدانيم دوستمان دارد.

امشب هركار كردم منرا در غم واندوه خودت شريك نكردي...دوستي فقط براي لحظات شادي وخوشي نيست...دودوست وقتي دوست واقعي هستند كه درتمام لحظات همراه هم باشند

اشكها ولبخندهايشان باهم باشد وغم واندوهشان راباهم حل كنند وهميشه كنارهم باشند

سيناي عزيزم،هيچوقت نبايد در برابر زندگي نااميدشد چون دراين صورت زندگي تمام اميدي راهم كه برايت باقي مانده ازتوميگيرد وتوديگر هيچ چيزي نداري كه باآن زنده باشي وزندگي كني جون انسان بدون اميدانسان نيست.

من هركار كردم بمن اعتمادنكردي ونگفتي چه اتفاقي افتاده،گفتي سربار مشكلات كلافه ات كرده ولي عزيزدلم...توبايد سربارمشكلاتت رابقول خودت باكسي درميان بگذاري تاحل بشود؟عين اين است كه مجروح بشوي ودكتر نروي وبگويي خودش جوش ميخورد...صحيح است كه خودش جوش ميخورد ولي زخمي كه دكتر معاينه اش نكرده باشد خيلي زود عفونت ميكند...دردهايت راباكسي درميان بگذار،باكسي كه به او اعتماد داري...باكسي كه بااو راحتي

درك ميكنم كه من شخص مناسبي نيستم چون يكمي بي احساس هستم ولي حتي اگربامن بي احساس هم صحبت ميكردي شايد الان حالت بهترميشد....بهرحال اميدوارم فردا كه اين راميخواني بهترباشي